بازگشت روزهای مریضی و آنفلوآنزا و دل‌مشغولی های مادرانه
بازگشت روزهای مریضی و آنفلوآنزا و دل‌مشغولی های مادرانه چند وقت بود که بخاطر شیوع آنفلوآنزای شدید، دوباره حال و هوای شهرمون مثل روزهای کرونایی شده بود. مدارس یکی یکی تعطیل شدن و دوباره کلاس‌ها به حالت مجازی برگشت.😐
آیلا‌ی نازنینم هم یک هفته‌ای می‌شه مریضه و من هم با اینکه از دیروز مدارس دوباره حضوری شدن، دلم نیومد بفرستمش مدرسه. هنوز کامل سرحال نشده و من همیشه اینجور وقت‌ها بیشتر به حس مادری خودم اعتماد می‌کنم تا هر چیز دیگه ای.
فاطمه هم این مدت یه روز رفته، یه روز نه. بیشتر وقت‌ها فقط برای امتحان می‌ره و زود هم برمی‌گرده. انگار دوباره برگشتیم به دوران کرونا… همون روزهای پر از مراقبت، نگرانی، و برنامه‌های لحظه‌ای. هر چی هم بگم استرس مادرها کمتر شده، دروغ گفتم. این دل مادره، همیشه یه گوشه‌اش درگیر بچه‌هاست.
از امروز عصر خدا لطف کرد و آسمون بالاخره دلش نرم شد و بارون گرفت. اون هم بارونی که انگار منتظرش بودیم… بارونی که با خودش یه حال خوب آورد، انگار تمام شهر یه دوش حسابی گرفت.
امسال واقعاً عجیب بود؛ ما همیشه این موقع سال چندین بار بارندگی داشتیم، اما امسال هوا خشکِ خشک بود. نه بارونی، نه بویی از پاییزِ واقعی…تا همین بارون قشنگ امشب که انگار بالاخره گفت: ببخشید دیر کردم!😍
امیدوارم این بارندگی، همه ویروس‌ها و مریضی‌ها را با خودش بشوره ببره و یه هوای نو و تمیز تحویل شهر بده. خونه نشینی هامون هم کم بشه، بچه‌ها برگردن به روال روزمره شون و ما مادرها هم از این استرسِ صبح تا شب یه کم خلاص بشیم.
این روزها، زندگی مون دقیقاً مثل همون دوران کرونا شده: صبح به صبح چک کردن حال بچه‌ها، تصمیم لحظه‌ای برای مدرسه، زیرورو شدن برنامه‌ها، دارو دادن، سوپ درست کردن، نگرانی از سردی هوا، و هر شب دعا کردن برای اینکه فردا همه‌چیز بهتر باشه. ولی چیزی که همیشه بهش امید دارم اینه که بارون، هر جا که می‌باره، با خودش یه شروع تازه هم میاره. همون قدر که خیابون ها رو تمیز می‌کنه، انگار دلِ آدم را هم می‌شوره و سبک‌تر می‌کنه. إن شاء الله با همین هوای تازه، حال همه‌مون بهتر بشه… بچه‌ها سرحال، مادرها آروم، و خونه‌ها پر از نفس راحت.
زیر صدای بارون، یه دعای کوچیک کردم:😇
برای خونه‌ام،
برای بچه‌هام،
برای خانواده ام
برای آرامش مادرهایی که این روزها خسته تر از همیشه هستن…
برای شهری که امیدوارم با همین بارون، دوباره زنده بشه و پاک.👌
و همین‌جا دلم آروم گرفت؛
چون می‌دونم تا وقتی کنار همیم، حتی روزهای شبیه کرونا هم می‌گذرن…
و مادر بودن، با همه خستگی هاش، باز هم زیباترین نقش دنیاست.
