من و فرشته هام...

روزهای سخت، ایمانِ آرام: تجربه‌ی بیماری مادرم چند روز بیشتر از ترخیص مامان از بیمارستان مسلمین نگذشته بود که دوباره حالش بد شد... تب و لرزهای شدید، بی‌حالی، و دردی عمیق در کمر و پهلو که انگار از جانش می‌جوشید. این‌بار، پیش دکتر داورپناه رفتیم. بعد از معاینه، با لحنی آرام ولی جدی گفت: «باید فوراً بستری بشن... این‌بار در بیمارستان نمازی، چون درمانش طولانیه و باید کامل انجام بشه.»  دکتر توضیح داد که روند درمان عفونت حداقل یک ماه زمان می‌برد و دستور سونوگرافی و بن‌اسکن جدید داد. نتیجه‌ی سونو اما غافلگیرکننده بود؛ توده‌ای ب...

متنی به قلم پسر دایی به دستم رسید که بارها با چشمانی اشکبار خوندم و تصمیم گرفتم کپی کنم اینجا (البته با کمی تلخیص و ویرایش) تا بمونه به یادگار از این روزهای پر از درد و رنج و انتظار..... شاید این متن فقط گوشه ی کوچکی باشه از زندگی پر از سختی و یتیمی مادرم و خواهر و برادرهایش که آثارش و تلخی گزنده اش تا همین الان هم ادامه داره😔...(توضیح اینکه بصورت اتفاقی یا همان که پسر دایی گفته تقدیر؛ حکمت و یا عشق مامان و دایی چند روزی هست که در یک بخش و یونیت، دو تخت کنار هم بستری هستند). به نام خدا جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳ بیمارستان نمازی شیراز . یونیت .... ساعت دوازده و شش دقیقه پدرم زیر ماسک اکسیژن و چشمهایش گاهی روی هم و گاهی باز می کند ... حرفی ن...

خیلی وقته که ننوشتم الان هم با بیحوصلگی تمام دارم مینویسم... بدون مقدمه....تو این مدت خیلی اتفاقات افتاده...هم خوب و هم بد ..هم خوشحال کننده و هم باعث تاسف و ناراحتی... الان نزدیک سه ماهه که مامان عزیزتر از جانم درگیر بیماری هست... منشا بیماری ناشناخته😔 عوارض بیماری خیلی زیاد و دردهای وحشتناک در تمام بدن  دکترا میگن عفونت خون که اولش با کلیه درد شروع شد..آنا جون سابقه سنگ کلیه داشته خب ولی خودش دفع میشد و بعد چند روز همه چی به روال عادی برمی گشت ولی اینبار تبدیل شد به عفونت کلیه و عفونت مجاری و بعد هم عفونت خون که چون خون در همه جای بدن در حال گردش هست پس بیماری هم میشه گفت خیلی خطرناک هست در عین سادگی و درمان اون زمان بر... ...

😘مبارکت باشه عزیزم😘 بمونه به یادگار از 1401/11/03 دوشنبه مصادف با اول رجب ولادت امام محمد باقر (ع) ...

بماند به یادگار از  روز شنبه 1401/10/24😇 سلام بر همگی  امیدوارم که حال همه خوب باشه و ممنون از همه دوستانی که به یاد ما بودن این مدت و پیام گذاشتن و خدا را شکر بابت داشتن این همه دوست مهربون و وفادار...به امید خدا به تک تک شما سر میزنم سر فرصت... راستش اینقدر مشغله داشتم و خاطرات ننوشته بودم و اینقدر فاصله افتاده بود بین نوشته هام که امروز بعد یک سال و اندی که اومدم اولش کلا فراموش کرده بودم چجوری باید مطلب جدید بذارم کلی زیر و رو کردم وبلاگ را تا یادم اومد بالاخره😂 خب جونم براتون بگه که به لطف خدا خاله جون بعد از یک سال برگشت ایران و خدا را شکر امروز ساعت 3 صبح به سلامتی رسید شیراز و رفتن خونه گل دخترا مشغول ام...

سلام بر دخترای قشنگم، فرشته های مهربونم😘 سه ماه از آخرین پستی که اینجا فرستادم میگذره و این مدت دور برمون پر شده از اتفاقات تلخ و شیرین. اتفاقاتی عبرت انگیز، بعضی ناراحت کننده و بسیار تلخ و تامل برانگیز😔....و برخی خوشحال کننده و امید بخش خب از اول تیتر وار بگم... تحویل سال تو خونه بودیم و روز اول فروردین حرکت کردیم سمت شیراز و خونه آقا، تا 6 فروردین که دید بازدیدهامون منحصرا خونه بابا بزرگها بود و خاله صدیقه و دایی مهدی فقط. یکی دو بار هم رفتیم بیرون و گردش اطراف شیراز و همه با رعایت کامل موازین بهداشتی و ... روز 6 برگشتیم خونه و عمو مجتبی و خاله هم اومدن به اصرار یاسین جان...و از روز قبل شیراز در وضعیت قرمز کرونایی قررا ...

بله جشن داریم😍 اونم جشن نام نویسی😇 در تاریخ 1399/11/15 و همزمان با روز مادر با خوندن نشانه "ل" آیلا جونم تونست به تنهایی اسم قشنگش را بنویسه و به همین بهانه ما فرداش برا دختر گلم جشن گرفتیم و کلیپش را برا خانم معلم مهربون فرستادیم. این عکسها را میذارم تا بمونه به یادگار از روز پنجشنبه 1399/11/16...  چند تا از املاهای آیلا جونیم😘 ...

اون عزیزی که تو دنیا یار من بود یاورم بود نازنینم نازنینم اون فرشته مادرم بود روزت مبارک‌ ای مظهر عشق   😍روز مادر و روز زن بر همه دوستان عزیز نی نی وبلاگی مبارک😍 ...